تجمع «مدافعین حقوق بشر» در هانوفر آلمان

روز جمعه ۱۰ ژوئن ۲۰۱۶ برابر با ۲۱ خردادماه ۱۳۹۵ تجمع با شکوهی همراه با نواختن دف و آواز در مقابل راه‌آهن شهر هانوفر آلمان برگزار شد.

به گزارش سایت «نجات با حلقه» به نقل از «آمدنیوز»، این گردهمایی به همت «انجمن جهانی پاسداشت حقوق بشر در ایران»، «سازمان عفو بین‌الملل»، «شاگردان محمدعلی طاهری»، «انجمن کرامت»، «مهر ایران»، «انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران هامبورگ»، «جامعه‌ای برای خلق‌های مورد تهدید» و حامیان مادران پارک لاله هامبورگ برگزار شد

تجمع کنندگان حین حرکت به‌طور سمبلیک و به حرمت بی‌‌گناهان دربند و انسان‌هایی‌ که در راه آزادی و صلح بشریت، جان خود خود را از دست داده‌اند، گل‌های رز رنگینی را پرپر کرده و درخواست رهایی همه زندانیان عقیدتی و سیاسی از جمله خانم «نرگس محمدی»، آقایان آیت‌الله «سیدحسین کاظمینی بروجردی»، «محمدعلی طاهری» و «حشمت الله طبرزدی» را داشتند.

در این تجمع مقامات دولت آلمان از جمله رئیس پارلمان نیدرزاکسن آقای «برند بوزمن»، سخنگوی مطبوعاتی کلیسای مارکت کیرشه هانوفر خانم «بکرو»، خانم «یوتاکرمر» نماینده وزیر اول نیدر زاکسن و آقای «استفان وایل» نیز حضور داشتند.

شرکت کنندگان در این تجمع نامه‌هایی حاوی اطلاعات مربوط به شرایط ۴ زندانی خانم «نرگس محمدی»، آیت‌الله «کاظمینی بروجردی»، «محمدعلی طاهری» و «حشمت‌الله طبرزدی» را به مقامات هانوفر ارائه دادند.

در این نامه‌ها به نقض گسترده حقوق بشر در ایران اشاره شده و از دست‌اندرکاران خواسته شده که با توجه به بهبود روابط سیاسی، فرهنگی و اقتصادی با ایران، نقض حقوق انسان‌های دربند را فراموش نکرده و و در این زمینه نیز با دولتمردان ایرانی‌ به گفت‌وگو بنشینند.

در انتها و طی‌ سخنرانی‌‌هایی‌ کوتاه، مقامات آلمانی‌ از کلیه شرکت‌کنندگان جهت حضور فعال در تجمعات حقوق بشری تشکر کرده و وعده دادند در ارتباط با خواسته‌های مطرح شده به خصوص آزادی چهار فرد نامبرده با دولت ایران وارد مذاکره شوند.

فعالان حقوق اقلیت های ایران: نقض حقوق اقلیت ها ادامه دارد

فعالان حقوق اقلیتهای قومی و مذهبی در ایران می گویند نقض حقوق آنها بطور سازمان یافته ادامه دارد.

در جریان کنفرانسی که روز چهارشنبه (۱۵ ژوئن) در باشگاه ملی خبرنگاران در شهر واشنگتن و با حضور گروهی از فعالان حقوق بشر و اقلیت های قومی در ایران برگزار شد، سخنرانان تاکید کردند با وجود وعده های دولت بهبودی در وضعیت اقلیتهای قومی در ایران به وجود نیامده است.

آوا هما نویسنده کرد  که از جمله شرکت کنندگان در این همایش بود گفت: “با وجود وعده های دولت وضع کردها تغییر نیافته است.”

در این کنفرانس که بطور مشترک از سوی مرکز ابن خلدون و سازمان حقوق بشر اهواز برگزار شد شرکت کنندگان از موانع پیش روی اقلیتهای قومی و مذهبی در ایران گفتند.

محمدحسن حسین بر فعال حقوق بلوچهای ایران گفت: “با مسلمانان سنی که برخورد اینچنینی می شود چه برسد به غیر مسلمانان.”

کریم عبدیان از برگزارکنندگان این مراسم حضور سخنرانانی از اقلیتهای قومی و مذهبی در کنار چهره های شناخته شده مدنی ایران مثل مهرانگیز کار را دلیلی بر آن دانست که مساله اقلیتها تنها مختص بخشی از مردم ایران نیست.
 
شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل نیز در پیامی ویدیویی از نقض اقلیتهای قومی و مذهبی در ایران انتقاد کرد و گفت این مساله موجب نگرانی  فعالان حقوق بشر است.

دولت حسن روحانی نماینده ویژه ای را برای امور اقلیتهای و مذهبی برگزیده و وعده بهبود اوضاع اقلیتهای قومی و مذهبی از جمله حق تدریس به زبان مادری در مدارس ایران بر اساس اصل پانزدهم قانون اساسی ایران را داده است.

حبیب آذرسینا فعال حقوق آذری زبان های ایران گفت: “بازداشت فعالان ادامه دارد اما به دلیل وحشت حکومت از ایجاد تنش، شمار اعدام در آذربایجان کاهش داشته است.”

گزارش تکمیلی از پلمپ محل کسب تا بازداشت این شهروند بهایی در شیراز

گزارش تکمیلی از پلمپ محل کسب تا بازداشت این شهروند بهایی در شیراز

” از اتهام صِنفی تا اتهامِ دینی… تداومِ یک ناراستی
در حدود یک ماه است که مزونِ لباس عروس به اتهامِ انتشار عکسهای مبتذل(گذاشتنِ عکس عروس با لباس عروس در اینستاگرام ) پلمپ است. موضوع اصلیِ این نوشته موضوع پلمپ و حواشی و بی قانونی های مرتبط با آن از جمله گرفتن پسوردِ اینستاگرام توسطِ ماموران و گذاردنِ عکسی در صفحه اینستاگرامِ مزون حاویِ متنِ ” … به دلیلِ تولید و انتشار گسترده تصاویر مبتذل و تحریک و ترغیب سایرین به ارتکابِ اعمالِ منافی عفت این صفحه مسدود شد…” و نصب پارچه ای با همین مفهوم بر رویِ دربِ مزون نیست. این سوال را حقوقدانان و کارشناسان باید پاسخ دهند که آیا بدونِ اخطار قبلی و تذکر و یا ذکرِ مطلب در کلاسهایِ دریافتِ مجوزِ کار میتوان محلی را پلمپ کرد؟ آیا بدونِ برگزاریِ دادگاه، تفهیمِ اتهام و اثباتِ جرم میتوان همچنین جملاتی را در معرض عام به صاحبان یک محلِ کسب و کار نسبت داد؟ منظور از انتشار گسترده چیست؟ منظور از تصاویر مبتذل چیست؟ منظور از ترغیبِ سایرین به ارتکابِاعمالِ منافیِ عفت چیست؟ آیا اینها عباراتی کلی و مبهم نیستند؟خوب و اما موضوعِ اصلی. فردی که خود را … معرفی میکند با فردِ صاحبِ جوازِ کسب تماس میگیرد و میگوید ما پرونده شما را بررسی کرده ایم و شما مشکلی ندارید. میگوید فردا همراه با همکارتان که هنگام پلمپ در محل مزون حاضر بوده و برگه پلمپ را امضاء کرده(یعنی خانم سارا اخلاقی) تشریف بیارید دادگاه تا مراحلِ قانونیِ فکِ پلمپ صورت گیرد. فردا دو نفر(صاحب جواز و صاحب امضاء) همراهِ هم واردِ دادگاه میشوند. قاضیِ پرونده میگوید مشکلی نیست. فقط تا ظهر باید در یک کلاسِ توجیهی شرکت کنید. اما ظهر میشود و آن دو از ساختمان خارج نمیشوند. در همین هنگام یکی از همسایه های منزلِ خانمِ سارا اخلاقی با همسر ایشان تماس میگیرد و میگوید الان فردی با عنوانِ مامورِ اداره آب زنگ واحدِ ما درآپارتمان را زده و وقتی من در را باز کردم پنج شش نفر وارد خانه شده اند و اتومبیلشان را هم داخل پارکینگ آورده اند. چند دقیقه بعد فردی ناشناس مجددا با همسرِ خانم اخلاقی تماس میگیرد و میگوید ما درِ خانه شما هستیم. لطفا تشریف بیارید برگه ای رو امضاء کنید تا کارتون سریعتر انجام شه. پس از مراجعۀ صاحب خانه به منزل، افراد را میبیند که درِواحد آپارتمان ایستاده اند. در را باز میکند و آنها به درونِ خانه می آیند. اولین سوال این است: شما بهایی هستید؟ بله. همسرتان هم بهایی است؟ بله. و پاسخ این است اوه، پس کارِتون گیر داره.
و هر چه کتاب و عکس و سی دی در ارتباط با دیانت بهایی بود و چند کتاب شعر و تاریخ و روانشناسی رو جمع می کنند و بعد از بیش از یک ساعت با چندین کارتن از خانه خارج میشن… “کتاباتون رو بعد از بررسی برمیگردونیم… خانمت هم انشاءالله امروز آزاد میشه، اگه نشد فردا ایشالله تماس میگیریم وثیقه بیاری دادگاه”.
عصر فردی که مسلمان بود و جواز به نامش بود مرخص میشود. به نظر می آید حسابی ترسیده است. حالا از شنیدنِ کلمۀ بهایی استیحاش دارد و … . اما خانم اخلاقی… فعلا بازداشت…
همه اتفاقات را کنار هم میگذارم. خود بخود به یادِ جملاتِ مسوولین حکومت ایران می افتم که مرتبا میگویند کسی به خاطرِ بهایی بودن دستگیر نمیشود. برداشتِ من که از این اتفاقات چیزِ دیگریست.
در آخر هم به یاد ناراستیهایی می افتم که در روندِ گرفتاریِ خانم سارا اخلاقی انجام شد. از تماس روز قبل که بیایید برای فک پلمپ، وارد ساختمان شدن با عنوانِ مامورِ آب، اینکه تا ظهر کلاس توجیهی دارید و این آخری که صداقتِ آن به زودی مشخص میشود. امروز که گذشت تا ببینیم آیا فردا آزادی در کار خواهد بود؟ چه برای خانم اخلاقی و چه برایِ کتابها…
پی نوشت: خانم اخلاقی عصر روز بازداشت یعنی 26 خرداد 1395 طی تماسی با همسرش سلامتیِ خود را اعلام میکند. اما کماکان محل بازداشتِ ایشان مشخص نیست. برای اینکه متن را منصفانه به پایان برسانم از رفتارِ محترمانۀ ماموران چه در مزون و چه در منزل یاد میکنم.
شیراز 1 بامداد 27 خرداد 1395

 زندانیان  >  نرگس محمدی برنده جایزه حقوق بشر شهر وایمار آلمان شد

نرگس محمدی برنده جایزه حقوق بشر شهر وایمار آلمان شد

خبرگزاری هرانا ـ جایزه حقوق بشر وایمار به دلیل “فعالیت‌های دراز مدت و جسورانه نرگس محمدی”، به این فعال مدنی اهدا شد. ‌گفته می‌شود در صورت عدم شرکت محمدی در مراسم، شیرین عبادی به نیابت از او جایزه را دریافت خواهد کرد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از دویچه وله، جایزه‌ حقوق بشر شهر وایمار آلمان به نرگس محمدی، رئیس هیئت اجرایی شورای صلح ایران که در حال حاضر در زندان به سر می‌برد، اهدا شد. این جایزه به دلیل “فعالیت‌های درازمدت و دلیرانه‌ی محمدی که برای جان و زندگی‌اش بی‌خطر نبوده” به او تعلق گرفته است.‌

در بیانیه‌ی هیئت داوران این جایزه حقوق بشری آمده است که با اهدای جایزه از تلاش‌های خانم محمدی “در جهت تامین حق آزادی بیان، برابری انسان‌ها و علیه مجازات اعدام” تقدیر می‌شود.

حکم سنگین زندان

نرگس محمدی که سخنگوی “کانون مدافعان حقوق بشر” نیز هست، به دلیل فعالیت‌هایش از جمله علیه مجازات اعدام به ۱۶ سال زندان محکوم شده است.

صدور این حکم، اعتراضات گسترده ی مدافعان حقوق بشر و برخی از شخصیتهای مطرح ایرانی از جمله نسرین ستوده و جعفر پناهی را برانگیخت، برندگان زن جایزه ی نوبل صلح نیز با صدور اطلاعیه ای از صدور این حکم انتقاد کردندو خواهان آزادی فوری خانم محمدی شدند.

نرگس محمدی در اعتراض به حکم “غیرمنصفانه و غیرعادلانه” خود در نامه​ای نوشت که درخواست تجدیدنظر نخواهد کرد: «اینجانب اعلام می‌کنم به‌دلیل صدور احکام غیرمنصفانه و غیرعادلانه، بی‌اعتنایی محض دادگاه به دفاعیات متهم و وکلا، برگزاری دادگاه به شکل غیرعلنی و پشت درهای بسته و به‌دور از قضاوت و آگاهی مردم، عدم حضور هیأت منصفه و از همه مهم‌تر تلاش دادگاه‌ها برای دادن احکام سنگین و اشد مجازات‌ها برای فعالان مدنی به منظور سرکوب جامعه مدنی در دادگاه انقلاب که صلاحیت رسیدگی به جرایم سیاسی را ندارد و غیرقانونی است، درخواست تجدیدنظر نخواهم داد.»

مراسم اعطای جایزه

گفته می‌شود که اگر نرگس محمدی نتواند در مراسم اعطای جایزه شرکت کند، شیرین عبادی، برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل و وکیل محمدی که در بریتانیا زندگی می‌کند یا همسر خانم محمدی که در فرانسه در تبعید است، برای دریافت جایزه به وایمار سفر خواهند کرد.

شورای شهر وایمار اعلام کرد که نرگس محمدی به دلیل طولانی بودن مدت زندان، از نظر روحی و جسمی بیمار شده است.

جایزه‌ حقوق بشر شهر وایمار، مبلغی برابر با ۲۵۰۰ یورو است که هر سال در ۱۰ دسامبر، روز بین‌المللی حقوق بشر، به برنده‌ی آن اهدا می‌شود. محمدی در سال ۲۰۰۹ نیز در آلمان برنده‌ی جایزه بین‌المللی بنیاد الکساندر لانگر شده بود.

انتقال کارگران شهرداری معترض بازداشت شده در اهواز به زندان سپیدار

خبرگزاری هرانا ـ شماری از کارگران شهرداری اهواز با تجمع مقابل شهرداری منطقه ۴ اهواز خواهان آزادی همکاران تازه بازداشت شده خود شدند، به گفته ی کارگران، همکارانشان پس از یک روز بازداشت موقت در کلانتری روز سه شنبه به زندان سپیدار اهواز منتقل شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، کارگران شهرداری منطقه ۴ اهواز با اعلام این خبر گفتند: “این تجمع دیروز چهارشنبه (۲۶ خرداد ماه) مقابل ساختمان شهرداری منطقه ۴ اهواز درحالی انجام شده که تا امروز خبری از آزادی کارگران بازداشت شده نیست”.

به نقل از کارگران شهرداری منطقه ۴ اهواز گفته می شود همکارانشان پس از یک روز بازداشت موقت در کلانتری روز سه شنبه به زندان سپیدار اهواز منتقل شده‌اند.

به گفته آنان از آن جهت که همکاران بازداشت شده آنان با سایر زندانیان با جرائم مختلف در زندان سپیدار نگهداری می‌شوند، آنها نگران امنیت جانی همکارانشان هستند.

دبیر خانه کارگر اهواز در رابطه این ماجرا می‌گوید: “باوجود آنکه تشکل متبوعش از روز دوشنبه که در جریان این بازداشت قرار گرفته؛ پیگیر وضعیت این کارگران بوده است، اداره کل کار استان خوزستان نسبت به بازداشت کارگران شهرداری اهواز بی‌توجه است”.

او گفت: “طی چند ماه که کارگران شهرداری اهواز بویژه کارگران منطقه ۴ مرتبا برای وصول مطالبات صنفی خود دست به اعتراض صنفی می‌زنند ما شاهد هیچ واکنشی از سوی اداره کل کار استان نبوده‌ایم”.

به اعتقاد وی اعتراض صنفی کارگران شهرداری اهواز صرفا به خاطر مطالبات معوقه دو ماه گذشته آنان صورت گرفته ودر این بین  زندانی کردن کارگران نتیجه ای جزء تشدید اعتراضات کارگران شهرداری  ندارد.

او در بخش پایانی سخنان خود با بیان اینکه از شهرداری اهواز انتظار داشتیم بجای شکایت از کارگران به تعهدات مالی خود در قبال آنان عمل می کرد افزود: “از مسئولان استانی بویژه مدیر کل کار استان خوزستان می خواهم برای پیگیری موضوع بازداشت ۲۰ تن از کارگران شهرداری اهواز ومشکلاتی که منجر به گسترده شدن اعتراض کارگران  در استان می شود اقدام کنند”.

شایان ذکر است هرانا پیش‌تر هویت ۱۹ تن از کارگران شهرداری معترض بازداشت شده در اهواز را منتشر کرده است.

احضار، بازجویی، تهدید به بازداشت و ممانعت از انجام امور مذهبی یکی از روحانیون اهل سنت زاهدان توسط ماموران وزارت اطلاعات

بنابه گزارشات رسیده به « فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران » تشدید فشارها و اذیت و آزارها علیه روحانیون اهل سنت در استان سیستان وبلوچستان ایران.

طی هفته های گذشته مولوی عبدالغنی شاهوزهی ۷۵ ساله  از علمای شناخته شده اهل سنت  در سیستان و بلوچستان و امام جماعت مسجد  جامع حضرت ابراهیم  واقع در آخر خیابان کشاورز شهر زاهدان  حداقل ۳ بار به اداره اطلاعات زاهدان احضار شده است و هر بار بیش از ۵ ساعت مورد بازجویی و تهدید به بازداشت  قرار گرفته است. او آخرین بار ۱۳ خرداد ماه به اداره اطلاعات فرا خوانده شد و در حدود ۵ ساعت مورد بازجویی و تهدید قرارگرفت و از برگزاری نماز جماعت ونماز جمعه هفته گذشته منع شده است .

او در حال حاضر تقریبا در حبس خانگی قرار گرفته است و اتومبیل های  ماموران وزارت اطلاعات دائم حول منزل وی و مسجدی که در آن نماز جماعت اقامه می کند گشت می زنند و تمامی شواهد حاکی از آن است که قصد دستگیری او را دارند .

رژیم ولی فقیه بطرز جنون آمیزی  علیه روحانیون اهل سنت در ایران و منطقه اقدام می کند و تا به حال تعداد زیادی از علمای اهل سنت را به شیوه های مختلف به قتل رسانده است. شیوه هایی که وزارت اطلاعات برای قتل علمای اهل سنت بکار می گیرد  به قرار زیر می باشد : ترور ، ایجاد تصادفهای ساختگی ، ایجاد نقص فنی در ماشین آنها  ، تزریق آمپول و سایر شیوه های دیگر  که در گزارش مولوی زندانی  نورالدین  کاشانی بطرز مشروحی به آنها اشاره شده است.

در شهر زاهدان و بخصوص در  محل سکونت و مسجد حضرت ابراهیم  اوضاع متشنج می باشد و در صورت دستگیری و هرگونه حادثه برای این مولوی می تواند منجر به اعتراضات گسترده گردد.

سیستان و بلوچستان از استانهای محروم ایران می باشد و هموطنان بلوچ به دلیل اینکه از اهل تسنن می باشند توسط باند ولی فقیه از تبعیض مذهبی و اجتماعی شدیدی رنج می برند . فقر و بیکاری ، سرکوب خونین مردم ، اعدام های گسترده  در این استان بطور مستمر  صورت می گیرد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، احضار، بازجویی مولوی شاهوزهی و تهدید وممانعت از شرکت و انجام مراسم مذهبی و عملا بستن این مسجد توسط مامورین وزارت اطلاعات که توسط آخوند محمود علوی وزیر اطلاعات کابینه آخوند روحانی صورت می گیرد را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار اقدامات لازم علیه آخوند علیه خامنه ای و آخوند روحانی برای پایان دادن به دستگیری، اعدام و ممانعت برگزاری از انجام مراسم مذهبی علیه هموطنان اهل سنت در ایران است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۲۶ خرداد ۱۳۹۵ برابر ۱۴ ژون  ۲۰۱۶

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید:

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

سخنگوی مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان: تبعیض‌ها علیه پیروان یارسان ریشه در قانون اساسی دارد

سیاوش حیاتی، سخنگوی مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان، به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت که این تشکل برای دومین بار به رهبر ایران نامه نوشته و خواستار رفع تبعیض و به رسمیت شناخته شدن «آیین یاری» در قانون اساسی شده است. اهل حق یا یارسان، آیینی است با مناسک عرفانی است که هوادارانش می‌گویند جمعیت آنان در ایران حدود دو میلیون تن است که بیشتر در مناطق غرب و شمال غرب ایران سکونت دارند.

سیاوش حیاتی درباره این نامه به کمپین گفت: «ما به عنوان یک تشکل از فعالان مدنی پیروان یارسان، اولین نامه را در اسفند ۱۳۹۳ خطاب به رهبری نوشتیم، به این دلیل که تبعیض هایی که علیه جامعه یارسان اعمال می شود، ریشه در قانون اساسی دارد و رفع آن هم در قدرت رهبری است، ولی با گذشت ۱۴ ماه هیچ پاسخی نگرفتیم و همان نامه را دوباره فرستادیم و به اصطلاح پیرو زدیم.»

مجمع مشورتی فعالان مدنی جامعه ی یارسان متشکل از نمایندگان شماری از مردم یارسان است که اهداف خود را «حفظ هویت آیینی»، «رسیدن به آشتی ملی»،«کسب آزادی»، «حق برابری با سایر شهروندان» و «رفع تبعیض های همه جانبه» تعریف کرده است که در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اعلامیه ی جهانی حقوق بشر و سایر عهدنامه های بین المللی مربوط به حقوق اساسی انسانها و در همراهی و همگامی با سایر هموطنانی که اهداف فوق را پیگیری می نمایند، تلاش و کوشش می کند و برای رسیدن به اهداف خود از شیوه های کاملاً مدنی و مسالمت آمیز پیروی می نماید.

اهل حق یا یارسان  با نام‌های دیگری مانند آیین یاری، کیش حقیقت، طایفه سان، علی اللهی و کاکایی نیز شناخته می‌شوند و به طور عمده در کردستان ایران و عراق پیرو دارد. اگرچه برخی آنها را شاخه ای از تشیع می دانند ولی پیروان آن به مستقل و ازلی و ابدی بودن آیین خود اعتقاد دارند.

آقای حیاتی تعریف نشدن به عنوان یک دین و اقلیت رسمی در قانون اساسی و محرومیت های ناشی از آن را مهم ترین مسئله ای می داند که پیروان این آیین در ایران با آن روبرو هستند: «ما در این نامه ده مورد از مهم ترین اشکال نقض حقوق مردم یارسان را نوشته ایم که مهم ترینش مشخص نبودن جایگاه حقوقی آیین یارسان در قانون اساسی است، از یک طرف به عنوان یک اقلیت رسمی تعریف نشدیم و از حقوق خودمان محروم هستیم، از طرف دیگر ما را شفاها به عنوان زیرمجموعه ای از اسلام و تشیع محسوب می کنند ولی از حقوق مسلمانان و شیعیان هم محرومیم و جز با انکار هویتمان نمی توانیم جایی استخدام شویم، ما نه تنها در این سال ها هیچ نماینده ای در مجلس یا رده های بالای مدیریتی نداشتیم، بلکه بدون انکار هویت حتی نمی توانیم مدیر یک دبستان ابتدایی باشیم.”

در نامه فعالان مدنی یارسان خطاب به رهبر ایران آمده است: «مانع اصلی برای دست یابی یارسان به حقوقی نظیر دیگر ایرانیان، همانا قانون اساسی، به ویژه اصل سیزدهمِ آن است که بی آن که نامی از یارسـان ببرد، فقط زرتشتیان و مسیحیان و کلیمیان را اقلیت هایی می شناسد که در حدود قانـون، در انجام مراسمِ دینیِ خود آزادند.»

در بخشی از نامه مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان خطاب به رهبر ایران آمده است: «دستیابی به هرگونه استخدام را برای این مردم، مشروط به احرازِ دست کشیدنشان از دیـن و فرهنگ و هویتشان کرده اند. اگر زمانی هم پی ببرند که کارمندی همچنان بر دین یاری باقی مانده است، فوراً او را از کار اخراج می کنند. در واقع، فرزندانِ یارسان، هم زمان با تولدشان و پیش از آن که تخلفی مرتکب شوند، همگی محکوم به انفصـال دائمـی از خدمت در همه ی ادارات و ارگان ها و سازمان ها و نهادها شده اند.»

مـاده  ۲ قانـونِ گزینش (مصوب سال های ۷۴ و ۷۵)، اعتقـاد به دین اسـلام یا یکی از ادیان مصرح در قانون اساسی را شرط لازم برای استخدام در همه ی ادارات برشمرده و در مورد دین اسلام نیز التزام عملی به فرایض آن را ضروری دانسته است.

در تیرماه ۱۳۹۴ سید سعید حیدری طیب نماینده وقت کرمانشاه در مجلس شورای اسلامی، طی یک تذکر کتبی، عنوان کرد که با اینکه جمعیت قابل توجهی از استان کرمانشاه را اقلیت یارسان تشکیل می دهد، ولی چه در مراحل گزینش و چه در محاکم قضایی حقوق اساسی و شهروندی آنان نقض می شود، شهادت آنها در محاکم قضایی مورد قبول قرار نمی گیرد و در گزینش اداری نیز رد صلاحیت می شوند.

در نامه فعالان مدنی یارسان عنوان شده است که پیروان یارسـان پس از مسلمانان بزرگ ترین جمعیت دینیِ کشورند ولی تاکنون اجازه ی داشتن نماینده ای در مجلس به آن ها داده نشده است.

تلاش برای استحاله فرهنگی، مورد توهین قرار گرفتن از تریبون های رسمی مذهبی و دولتی، تبعیض در تخصیص بودجه به مناطق یارسان نشین، تصرف عبادتگاه و عدم صدور اجازه عبادتگاه های جدید و توهین به نمادها و باورهای آیین یارسان از جمله دیگر مواردی است که در این نامه به آن اشاره شده است.

به گفته آقای حیاتی برخی از علما و مراجع تقلید شیعه در فتواهایشان پیروان یارسان را «کافر، مرتد و یا نجس» دانسته اند: نجس، کافر و مرتد، این عبارات بار و تبعات شرعی و اجتماعی دارد و خشونت زبانی است که می تواند به خشونت فیزیکی بینجامد.»

حرمت سبیل یا شارب به عنوان نماد یکی از باورهای پیروان آیین یارسان یا اهل حق است، در بخشی از نامه مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان آمده است که در ارتش و نیروهای نظامی و یا هنگام اخذ عکس پرسنلی و نظایر آن، پیروان این آیین مجبور به تراشیدن و یا کوتاه کردن سبیل خود می شوند که برای آنان توهین آمیز محسوب می شود.

طی خرداد تا مرداد ماه ۱۳۹۲ سه تن از پیروان آیین یارسان به نام های حسن رضوی، نیکمرد طاهری و محمد قنبری در اعتراض به آنچه تبعیض و رفتارهای توهین آمیز علیه این اقلیت خوانده بودند، اقدام به خودسوزی کردند، این حرکت پس از آن انجام گرفت که سبیل یک زندانی یارسانی به نام کیومرث در زندان همدان به زور تراشیده شد، این اقدام، توهین به آداب و رسوم پیروان این کیش به شمار می‌رود. پس از این واقعه، یکی از جوانان یارسانی همدان به نام حسن رضوی، به نشانه اعتراض در مقابل فرمانداری همدان اقدام به خودسوزی کرد که بر اثر شدت جراحات ناشی از سوختگی چندین روز بعد در بیمارستان درگذشت. در بامداد چهاردهم خرداد همان سال، یکی دیگر از پیروان یارسان به نام نیکمراد طاهری در برابر دوربین، خود را آتش زد و ساعتی بعد جان باخت، محمد قنبری یکی دیگر از پیروان این آیین نیز پنجم مردادماه در مقابل مجلس شورای اسلامی دست به خودسوزی زد و ششم مردادماه به دلیل شدت سوختگی در بیمارستان مطهری تهران جان باخت.

سخنگوی مجمع مشورتی فعالان مدنی یارسان بارها در مصاحبه با کمپین تاکید کرد که مطالبات آنها سیاسی نیست: «انسان بودن وجه مشترک همه ما است، اعلامیه جهانی حقوق بشر که برایند افکار عمومی جهانی است باید درباره ما اجرا شود، مسئله ما به عنوان پیروان یک آیین یک مسئله سیاسی نیست، ما باور داریم به جدایی دین از سیاست و اینطور هم نیست که خودمان را آلترناتیو بدانیم، انتظارمان این است که مسئولین جمهوری اسلامی حقوق ما را رعایت کنند و افکار عمومی هم در این زمینه به ما کمک کند.»